تحلیل مولفه‌ های معنایی امام در آیه ۱۲ سوره یس با بهره‌ گیری از روابط همنشینی و جانشینی


تحلیل مولفه‌ های معنایی امام در آیه ۱۲ سوره یس با بهره‌ گیری از روابط همنشینی و جانشینی-در حال بارگذاری
۵ اسفند ۱۳۹۶
PDF
400 K
17
رایگان

مولفه‌ های معنایی امام روابط همنشینی و جانشینی

نویسندگان:  فتحیه فتاحی زاده؛ فریده امینی

 

سال انتشار: ۱۳۹۶

 

سطح مقاله: علمی پژوهشی

 

چکیده

هم‌ نشینی و جانشینی، همان‌ گونه که زبان‌ شناسانی چون رومان یاکوبسون از آغاز اشاره کرده‌ اند، تار و پود زبان را تشکیل می‌دهد. از این‌ رو، می‌توان با مشخص‌ کردن مولفه‌ های معنایی یک واژه خاص و سپس بررسی ارتباط‌ های واژه‌ های هم‌ نشنین و جانشین با آن، کارکردهای واژه را در زبان در سطح گسترده‌ ای مشخص کرد. با این روش، ابتدا هم‌ نشین‌ ها و جانشین‌ های واژه مد نظر مشخص می‌ شود، سپس بر پایه مولفه‌ های معنایی به‌ دست‌ آمده از واژه‌ های هم‌ نشین و جانشین، مولفه‌ های مشترک نشان داده می‌ شود، این مولفه‌ ها، مولفه‌ های معنایی واژه مدنظر است.

واژه «امام»، از کلیدی‌ ترین واژه‌ های قرآن کریم، که بسامد رخداد آن ۱۲ مرتبه است، یکی از کاربردهای آن در آیه ۱۲ سوره مبارکه یس است. «امام» در این آیه همراه با واژه‌ های هم‌ نشین و جانشینش در قرآن مبنای تحلیل واژه «امام» در آیه ۱۲ سوره مبارکه یس است. با توجه به بررسی‌ های صورت‌ گرفته و پنج مولفه معنایی به‌ دست‌ آمده (احصاء، مبین، خلیفه، آیه، کتاب) آنچه در «امام» ثبت می‌ شود، مرتبه‌ ای از علم حق‌ تعالی است که مربوط به فعل و مشیت الهی است و در عالم غیب محفوظ و مکنون است. وجود «امام» عامل نظم و پیوند‌ دهنده کلمات الهی است و نسخه‌ ای است جامع از اسمای حسنای الهی. امام در تمام شئون افعال و اوصاف الهی «آیه کامل» حق‌ تعالی است. مدلول این آیه عظیم چیزی جز رسیدن به توحید ربوبی نیست؛ از این‌ رو شناخت امام متمم توحید حق‌ تعالی محسوب می‌ شود.

واژگان کلیدی: قرآن کریم؛ معناشناسی امام ؛ مولفه معنایی؛ روابط همنشینی؛ روابط جانشینی

مولفه‌ های معنایی امام روابط همنشینی و جانشینی

مولفه‌ های معنایی امام روابط همنشینی و جانشینی