نقد و بررسی دیدگاه مفسران در تفسیر آیه «تبیانا لکل شیء» با تاکید بر جامعیت فطری و تربیتی قرآن


نقد و بررسی دیدگاه مفسران در تفسیر آیه «تبیانا لکل شیء» با تاکید بر جامعیت فطری و تربیتی قرآن-در حال بارگذاری
۱۷ خرداد ۱۳۹۷
PDF
600 K
رایگان

عنوان مقاله: نقد و بررسی دیدگاه مفسران در تفسیر آیه «تبیانا لکل شیء» با تاکید بر جامعیت فطری و تربیتی قرآن
.

نویسندگان: سید رضا مودب ؛ محمدرضا عزتی فردوئی ؛ صمد اسمی قیه باشی

.

سال انتشار: ۱۳۹۶          سطح مقاله: علمی پژوهشی

.

چکیده

آیه “تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ‏ء” (نحل:۸۹) یکی از آیات چالش بر انگیز قرآن است. مفسران در تفسیر این آیه دیدگاه‌های مختلفی را بیان کرده اند که عبارتند از: جامعیت علمی قرآن، جامعیت تشریعی مطلق قرآن، جامعیت تشریعی نسبی قرآن، جامعیت هدایتی قرآن، جامعیت قرآن به همراه سنت، و جامعیت قرآن ویژه معصومین.

در این مقاله پس از نقد و بررسی دیدگاه‌ های مختلف درمورد جامعیت قرآن، مشخص شد که کلمه تبیان به معنای نهایت وضوح و روشنی بوده و مراد از عبارت “کل شیء”، معارف فطری است که ریشه در ضمیر انسان دارند و قرآن نیز به عنوان “ذکر” این معارف را یادآوری نموده تا اتمام حجت نماید. برخی روایات تفسیری آیه از باب جری و تطبیق بوده به حقایقی فراتر از الفاظ قرآن اشاره دارد.

کلید واژه ها؛ تبیان؛ جامعیت فطری؛ جامعیت قرآن؛ جری و تطبیق

.

عنوان مقاله [English]

A Review and Criticism of Commentators’ view in Interpreting the Verse “16/89” (= تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ‏ءٍthe Book explains clearly everything), with an Emphasis on Educational and Natural All-comprehensiveness of the Holy Quran

.
Abstract

The verse “16/89” is one of the challenging verses of the Holy Quran and commentators have provided different commentaries for it, including scientific all-comprehensiveness of the Holy Quran, absolute legislative all-comprehensiveness of the Holy Quran, relative legislative all-comprehensiveness of the Holy Quran, guiding all-comprehensiveness of the Holy Quran, all-comprehensiveness of the Holy Quran along with tradition, and all-comprehensiveness of the Holy Quran especial to Infallible Imams.

Reviewing and criticizing different views about all-comprehensiveness of the Holy Quran, the present paper specifies that the term Tebyan means ultimate clarity, the phrase “kulle shai’=everything ” in the verse means sciences which are rooted in the human conscience, and the Qur’an as an “invocation” invokes these sciences to issue an ultimatum. Some commentary narrations about the verse are about its applicability and conformation, and refer to truths beyond the words of the Quran.