واکاوی الحان ممدوح در کلام نبوی؛ پژوهشی درباره حدیث «اقروا القرآن بالحان العرب»


واکاوی الحان ممدوح در کلام نبوی؛ پژوهشی درباره حدیث «اقروا القرآن بالحان العرب»-در حال بارگذاری
۲۸ خرداد ۱۳۹۷
PDF
600 K
29
رایگان

عنوان مقاله: واکاوی الحان ممدوح در کلام نبوی؛ پژوهشی درباره حدیث «اقروا القرآن بالحان العرب»

.
نویسندگان: داود خلوصی ؛ مرتضی ایروانی نجفی ؛ سهیلا پیروزفر

.

سال انتشار: ۱۳۹۶   سطح مقاله: علمی پژوهشی

.
چکیده

حدیث «إقرؤا القران بألحان العرب» حدیث معروفی است که در حوزه تلاوت قرآن و مباحث فقهی، همواره مورد توجه عالمان قرائت و فقها و محدثین بوده است و هر گروه متناسب با مشرب عقیدتی فقهی خود، سعی در نفی یا اثبات آن داشته‌اند. در این مقاله ابتدا منابع و اسناد این روایت، چه از طرق شیعه و چه اهل سنت، مورد نقد و بررسی قرار گرفته و سپس با بهره‌گیری از کنکاش‌های لغوی و مطالعات تاریخی، نشان داده شده است که در عصر نبوی و حتی قبل از آن، خوانندگی و استفاده از الحان مرسوم بوده است. دین اسلام نیز از نوع خاصی از این هنر تأثیرگذار در انتقال مؤثرتر پیام خود به مخاطبان، پس از زدودن پیرایه‌های منفی آن استفاده نموده و قالب آوایی متن و معنامحور و منحصر به خود را به‌کار گرفته است. در این پژوهش سعی شده است با قراین خارجی و داخلی موجود در روایت مزبور، اصولی چند برای الحان مورد نظر اسلام ترسیم گردد.

کلیدواژه‌ها: قرائت؛ لحن؛ ترجیع؛ غناء؛ حدیث شناسی

.

عنوان مقاله [English]

Exploration of Praiseworthy Tunes in Prophetic Words

.

چکیده [English]

“Recite the Qur’an with the Arab tunes” is a well-known hadith that has always been of concern to the scholars of qarā’at, jurists, and hadith experts in the field of Qur’an recitation and jurisprudential discourses, with each group trying to prove or disprove it proportionate to their jurisprudential ideological doctrines. The present article first critiques the sources and chain of transmitters of this hadith, either through Shī‘as or Sunnīs, and then by lexical and historical exploration, shows that singing and utilizing tunes has been common in the era of the Prophet (S.A.W.) and even before that.

The faith of Islam has also used a specific type of this effective art in better communication of its message to the addressees after removing its negative embellishments and employed an exclusive voice-and-meaning oriented pattern. It is tried in this research to delineate some principles with the extant foreign and domestic evidences of the above hadith.